Wskazania i przeciwwskazania do magnetostymulacji
Działanie przeciwbólowe
1. układ kostno-stawowy:
-
zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i układu kostno-stawowego kończyn górnych i dolnych
-
reumatoidalne zapalenie stawów
-
zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
-
urazy stawów
2. tkanki miękkie:
- reumatyzm pozastawowy tzw. fibromyalgie
- urazy tkanek miękkich
- stany po naruszeniu ciągłości tkanek (w tym pooperacyjne)
3. bóle migrenowe
Działanie regeneracyjne
1. układ kostny:
- osteoporoza, zwłaszcza pomenopauzalna (dotyczy zarówno profilaktyki jak i leczenia)
- choroba Sudecka
- stany po pęknięciach i złamaniach kości
- stany po operacjach na układzie kostnym
- stany po operacjach, w których dokonano zespoleń elementami metalowymi
- stawy rzekome
2. tkanki miękkie:
- stany po urazach z uszkodzeniem i bez uszkodzenia ciągłości skóry
- oparzenia
- odleżyny
Działanie poprawiające krążenie obwodowe
1. upośledzenie przepływu miejscowego w kończynach:
- w angiopatii cukrzycowej
- w angiopatii na tle miażdżycowym
- w owrzodzeniach podudzi
2. przyspieszenie wchłaniania krwiaków
Działanie antyspastyczne
- stany po udarach mózgowych
- schorzenia zwyrodnieniowe układu nerwowego, w których występuje spastyczność
Działanie relaksacyjne
- w nerwicach
- w zaburzeniach snu
- w stresie spowodowanym zwłaszczadługotrwałym napięciem psychicznym
- w zaburzeniach koncentracji uwagi
Skrócenie czasu restytucji powysiłkowej
- po treningu sportowym
- w odnowie biologicznej
Zastosowanie magnetostymulacji w stomatologii
- zmiany okołowierzchołkowe-leczenie zachowawcze zapaleń tkanek okołowierzchołkowych
- uszkodzenia nerwu, powikłania po znieczuleniu
- powikłania po zabiegach chirurgicznych
- powikłania po zabiegach chirurgicznych
- powikłania po leczeniu endodontycznym
- suchy zębodół
- wspomaganie leczenia ortodontycznego
Przeciwwskazania do magnetostymulacji
Przeciwwskazania dotyczą zastosowania magnetostymulacji jako metody, a nie aparatu Viofor JPS. Emitowane pola są przeciwwskazaniem do stosowania w chorobie istniejącej – nie są czynnikiem wywołującym chorobę. Wymienione w przeciwwskazaniach choroby mają źródło w innych czynnikach.
Z przeglądu literatury dotyczącej zastosowania pól magnetycznych w medycynie przyjmuje się następujące przeciwwskazania:
- ciąża
- czynna choroba nowotworowa
- czynna gruźlica płuc
- krwawienia z przewodu pokarmowego
- ciężkie infekcje pochodzenia wirusowego, bakteryjnego i grzybiczego
- obecność elektronicznych implantów
- stany po przeszczepach narządów
Ciąża jest stanem, w którym dynamika tworzenia się nowych tkanek jest największa. A priori unika się stosowania w ciąży wszystkiego, co nie jest niezbędne. Do chwili obecnej wpływ pól magnetycznych na płód jest nieznany. W związku z tym, że brak jest danych co do oddziaływań zmiennych pól magnetycznych na płód, należy uznać stosowanie zmiennych pól magnetycznych w ciąży za niewskazane.
Choroba nowotworowa ma do tej pory w większości przypadków niejasną etiologię, a historia naturalna chorób nowotworowych znana jest również tylko w części przypadków. Dane doświadczalne poświęcone oddziaływaniu zmiennych pól magnetycznych na hodowlę komórek nowotworowych i zwierzęta z toczącym się procesem nowotworowym są sprzeczne. Zgodnie z zasadą primum non nocere zastosowanie zmiennych pól magnetycznych w chorobie nowotworowej nie powinno mieć miejsca, mimo, iż wiele danych wskazuje na pozytywny efekt ich działania w tych przypadkach.
Czynna gruźlica płuc jest przeciwwskazaniem do stosowania zmiennych pól magnetycznych, co wynika z ich mechanizmów oddziaływań z tkanką. Wpływ zmiennych pól magnetycznych na utylizację tlenu, jak również przepływ krwi, jest korzystny. Prątki Kocha są oksylubne, toteż zgodnie z wiedzą na temat efektów biologicznych działania zmiennych pól magnetycznych powinno się w przypadku zmian o typie tbc zrezygnować z ich stosowania.
Krwawienia z przewodu pokarmowego należy podzielić na krwawienia masywne - z żylaków przełyku i wrzodów trawiennych oraz na krwawienia występujące przy schorzeniach o typie gastritis. W przypadku intensywnych krwawień leczeniem z wyboru jest interwencja endoskopowa lub chirurgiczna. W przypadku krwawień obserwowanych przy gastritis erosiva oraz gastritis haemorrhagica również wskazana jest ostrożność w stosowaniu pól magnetycznych. W przypadku choroby wrzodowej można wykorzystać działanie relaksacyjne i antyspastyczne zmiennych pól magnetycznych, ale decyzja o ich zastosowaniu w tym schorzeniu powinna być
konsultowana z lekarzem, ze względu na częste występowanie zmian o typie gastritis.
Ciężkie infekcje pochodzenia wirusowego, bakteryjnego i grzybiczego są przeciwwskazaniem do stosowania pól magnetycznych. W każdym z tego typu schorzeń należy wdrożyć leczenie przyczynowe środkami przeciwwirusowymi, antybiotykami i lekami przeciwgrzybiczymi.
Elektroniczne implanty stosowane współcześnie w medycynie mają w większości przypadków dobrą ekranizację. Z fizycznego punktu widzenia stosowane w terapii zmienne pola magnetyczne, zwłaszcza w magnetostymulacji, mają niewielką możliwość wpływu na pracę implantów elektronicznych. Zlecający terapię rzadko ma wiedzę o jakości ekranizacji elektronicznego implantu. W przypadku braku tej wiedzy bezpieczniej jest zrezygnować z ekspozycji pacjenta na zmienne pola magnetyczne.
Objawy uboczne, które mogą towarzyszyć magnetostymulacji
W dotychczasowych doniesieniach nie stwierdzono istotnych objawów niepożądanych towarzyszących magnetostymulacji. Przemijająco może wystąpić:
- uczucie mrowienia
- uczucie drętwienia
- uczucie ciepła
- zaburzenia snu, zwłaszcza u osób starszych
- rozdrażnienie
- zaburzenia koncentracji
- przejściowe nasilenie bólu
Uczucie mrowienia, drętwienia i ciepła może występować zwłaszcza w pierwszych trzech, czterech dniach ekspozycji. Dotyczy to zwłaszcza pourazowych obszarów układu kostno-stawowego.
Zaburzenia snu spotykane są zaledwie u ok. 3% starszych pacjentów. Można je łatwo zniwelować obniżając intensywność (I).
Rozdrażnienie i/lub zaburzenia koncentracji dotyczy zwłaszcza kobiet w okresie menopauzalnym oraz osób o zwiększonym napięciu układu neurowegetatywnego. Powyższe objawy obserwuje się zwłaszcza w pierwszych dniach po ekspozycji. Częstość ich występowania można zmniejszyć poprzez zastosowanie narastających wartości intensywności oraz poinformowanie pacjentów o możliwości ich wystąpienia. Objawy te dotyczą ok. 4% kobiet i 1% mężczyzn.
Przejściowe nasilenie bólu zdarza się zwykle w pierwszym okresie ekspozycji i dotyczy osób ze znacznymi zmianami zwyrodnieniowymi układu kostno-stawowego.
Czytaj dalej - Rodzaje terapii
