Terapia przy użyciu wolnozmiennych pól magnetycznych o niskiej wartości indukcji magnetycznej. Zastosowane w Systemach Viofor JPS pola magnetyczne mają charakter impulsowy o złożonym kształcie impulsów i strukturze sygnałów dających wielowierzchołkowe widmo częstotliwości z zakresu ELF-MF (extremely low frequency magnetic fields).
Główne efekty biologicznych mechanizmów magnetostymulacji to działanie:

• analgetyczne
• przeciwzapalne
• relaksacyjne
• antyspastyczne
• restytucyjne
• wazodilatacyjne
• angiogenetyczne
• stabilizujące błony komórkowe

Magnetostymulacja systemem Viofor JPS posiada udokumentowane działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, antyspastyczne, regeneracyjne oraz poprawiające krążenie krwi. Magnetostymulacja zalecana jest szczególnie przy bólach różnego pochodzenia, schorzeniach narządu ruchu, schorzeniach neurologicznych. Skutecznie stosowana w rehabilitacji pourazowej, pooparzeniowej i neurologicznej.
W wielu przypadkach pozwala zmniejszyć ilość przyjmowanych leków, w szczególności leków przeciwbólowych.
Szczególne cechy magnetostymulacji w Systemie JPS:

• efekt jonowego rezonansu cyklotronowego
• możliwość zabiegów na całe ciało
• szeroki wybór wyposażenia i mobilność sprzętu
• możliwość terapii jednorodnym polem magnetycznym

Magnetostymulacja w systemie Viofor JPS realizowana jest przy użyciu aplikatorów pola jednorodnego i aplikatorów pola niejednorodnego. Konstrukcja aplikatorów pola jednorodnego Viofor JPS System zapewnia, że obszar ciała pacjenta zostanie poddany terapii impulsowym polem magnetycznym o jednakowej wartości indukcji w danej chwili czasu. Przy aplikatorach pola niejednorodnego wartość indukcji pola magnetycznego zmniejsza się wraz  ze wzrostem odległości od powierzchni aplikatora.

Ledoterapia to innowacyjna metoda stosowana w systemach Viofor JPS. Polega na wykorzystaniu energii światła niekoherentnego generowanego przez wysokoenergetyczne diody LED w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni.
Wykazuje efekt przeciwbólowy, przeciwzapalny i proregeneracyjny. Podobne korzystne oddziaływanie ma zmienne pole magnetyczne. Jednoczesna aplikacja obu rodzajów promieniowania elektromagnetycznego ma na celu zwiększenie skuteczności terapii poprzez m.in. spodziewane działanie synergistycze. Jest to wskazane w przypadkach leczenia analgetycznego, rozległych stanów zapalnych skóry lub oparzeń, schorzeń bądź też urazów układu kostno-stawowego, a także w przypadku rehabilitacji pourazowej, poudarowej i neurologicznej. Użycie aplikatorów magnetyczno-świetlnych typu „panel” umożliwia samodzielne zastosowanie promieniowania świetlnego - ledoterapia lub łączne zastosowanie światła i pola magnetycznego  magnetoledoterapia. Zastępuje terapię laserową ze skanerem bez konieczności spełnienia szczególnych warunków BHP wymaganych przy laserach.

Energia światła działa na tkanki głównie miejscowo. Jej zdolność przenikania w głąb ciała zależy od długości wypromieniowanej fali światła. Reakcja tkankowa uzależniona jest od absorpcji energii w poszczególnych warstwach tkanek. Na efektywność absorpcji energii w tkance zasadniczy wpływ mają:  grubość jej poszczególnych warstw, ukrwienie oraz wielkość przepływu krwi, zawartość wody oraz obecność barwników. Reakcje pod wpływem podczerwieni zapoczątkowane są na poziomie błony komórkowej, a pod wpływem czerwieni – w mitochondriach.
Na poziomie tkankowym mechanizmy biologicznego oddziaływania zmiennych pól magnetycznych oraz energii światła mają zbliżony charakter. Stosując magnetostymulację z energią światła można spodziewać się, zależnie od właściwości osobniczych, efektu synergistycznego obu rodzajów promieniowania elektromagnetycznego.
Oczekiwane główne efekty biologiczne magnetostymulacji z energią światła to przede wszystkim:

• nasilenie procesów przyswajania tlenu przez jego nośniki, co sprzyja pobudzeniu syntezy ATP w układach oksydoredukcyjnych o tlenowym i beztlenowym torze oddychania; zwiększenie stężenia ATP wiąże się ściśle z nasileniem aktywności ATP–azo zależnych enzymów, odpowiedzialnych m.in. za syntezę białek i kolagenu, co przyczynia się do lepszej stymulacji procesów reparacyjnych i regeneracyjnych w tkankach
• silny wpływ pobudzający syntezę DNA i proliferację komórkową
• działanie wazodilatacyjne, związane z bezpośrednim relaksacyjnym wpływem na mięśniówkę gładką naczyń, powiązane z przyspieszonymi procesami angiogenezy i perfuzji tkankowej, powodujące wyraźny efekt regeneracyjny
• bezpośredni wpływ na strukturę ciekłokrystaliczną błon oraz modyfikację aktywności enzymów błonowych połączone ze zwiększeniem ATP–azo zależnych pomp jonowych poprzez nasilenie syntezy ATP w mitochondriach; każdy z tych procesów prowadzi do zmiany przepuszczalności błon, a tym samym do zmiany dystrybucji elektrolitów i wody pomiędzy komórkami lub ich organellami a przestrzeniami je otaczającymi; oba te procesy skutkują silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym
• odtworzenie utraconej w wyniku zmian chorobowych aktywności ATP–azo zależnych pomp błonowych: sodowo–potasowej i wapniowej w neuronach, prowadzi do hiperpolaryzacji błon oraz do zablokowania bodźców, nawet o zwiększonej amplitudzie; w efekcie następuje zmniejszenie przewodzenia bodźców bólowych we włóknach aferentnych i wyraźne działanie analgetyczne
• zmiana aktywności synaps serotoninergicznych i pobudzenie wydzielania beta-endorfin oraz pobudzenie osi przysadkowo–nadnerczowej ze zwiększeniem wydzielania glikokortykoidów powoduje dodatkowo nasilenie efektu analgetycznego
• regulacja układu immunologicznego i właściwości reologicznych krwi.