Terapia przy użyciu wolnozmiennych pól magnetycznych o niskiej wartości indukcji magnetycznej. Zastosowane w Systemach Viofor JPS pola magnetyczne mają charakter impulsowy o złożonym kształcie impulsów i strukturze sygnałów dających wielowierzchołkowe widmo częstotliwości z zakresu ELF-MF (extremely low frequency magnetic fields).
Główne efekty biologicznych mechanizmów magnetostymulacji to działanie:

• analgetyczne
• przeciwzapalne
• relaksacyjne
• antyspastyczne
• restytucyjne
• wazodilatacyjne
• angiogenetyczne
• stabilizujące błony komórkowe

Magnetostymulacja systemem Viofor JPS posiada udokumentowane działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, antyspastyczne, regeneracyjne oraz poprawiające krążenie krwi. Magnetostymulacja zalecana jest szczególnie przy bólach różnego pochodzenia, schorzeniach narządu ruchu, schorzeniach neurologicznych. Skutecznie stosowana w rehabilitacji pourazowej, pooparzeniowej i neurologicznej.
W wielu przypadkach pozwala zmniejszyć ilość przyjmowanych leków, w szczególności leków przeciwbólowych.
Szczególne cechy magnetostymulacji w Systemie JPS:

• efekt jonowego rezonansu cyklotronowego
• możliwość zabiegów na całe ciało
• szeroki wybór wyposażenia i mobilność sprzętu
• możliwość terapii jednorodnym polem magnetycznym

Magnetostymulacja w systemie Viofor JPS realizowana jest przy użyciu aplikatorów pola jednorodnego i aplikatorów pola niejednorodnego. Konstrukcja aplikatorów pola jednorodnego Viofor JPS System zapewnia, że obszar ciała pacjenta zostanie poddany terapii impulsowym polem magnetycznym o jednakowej wartości indukcji w danej chwili czasu. Przy aplikatorach pola niejednorodnego wartość indukcji pola magnetycznego zmniejsza się wraz  ze wzrostem odległości od powierzchni aplikatora.

Ledoterapia to innowacyjna metoda stosowana w systemach Viofor JPS. Polega na wykorzystaniu energii światła niekoherentnego generowanego przez wysokoenergetyczne diody LED w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni.
Wykazuje efekt przeciwbólowy, przeciwzapalny i proregeneracyjny. Podobne korzystne oddziaływanie ma zmienne pole magnetyczne. Jednoczesna aplikacja obu rodzajów promieniowania elektromagnetycznego ma na celu zwiększenie skuteczności terapii poprzez m.in. spodziewane działanie synergistycze. Jest to wskazane w przypadkach leczenia analgetycznego, rozległych stanów zapalnych skóry lub oparzeń, schorzeń bądź też urazów układu kostno-stawowego, a także w przypadku rehabilitacji pourazowej, poudarowej i neurologicznej. Użycie aplikatorów magnetyczno-świetlnych typu „panel” umożliwia samodzielne zastosowanie promieniowania świetlnego - ledoterapia lub łączne zastosowanie światła i pola magnetycznego  magnetoledoterapia. Zastępuje terapię laserową ze skanerem bez konieczności spełnienia szczególnych warunków BHP wymaganych przy laserach.

Energia światła działa na tkanki głównie miejscowo. Jej zdolność przenikania w głąb ciała zależy od długości wypromieniowanej fali światła. Reakcja tkankowa uzależniona jest od absorpcji energii w poszczególnych warstwach tkanek. Na efektywność absorpcji energii w tkance zasadniczy wpływ mają:  grubość jej poszczególnych warstw, ukrwienie oraz wielkość przepływu krwi, zawartość wody oraz obecność barwników. Reakcje pod wpływem podczerwieni zapoczątkowane są na poziomie błony komórkowej, a pod wpływem czerwieni – w mitochondriach.
Na poziomie tkankowym mechanizmy biologicznego oddziaływania zmiennych pól magnetycznych oraz energii światła mają zbliżony charakter. Stosując magnetostymulację z energią światła można spodziewać się, zależnie od właściwości osobniczych, efektu synergistycznego obu rodzajów promieniowania elektromagnetycznego.
Oczekiwane główne efekty biologiczne magnetostymulacji z energią światła to przede wszystkim:

• nasilenie procesów przyswajania tlenu przez jego nośniki, co sprzyja pobudzeniu syntezy ATP w układach oksydoredukcyjnych o tlenowym i beztlenowym torze oddychania; zwiększenie stężenia ATP wiąże się ściśle z nasileniem aktywności ATP–azo zależnych enzymów, odpowiedzialnych m.in. za syntezę białek i kolagenu, co przyczynia się do lepszej stymulacji procesów reparacyjnych i regeneracyjnych w tkankach
• silny wpływ pobudzający syntezę DNA i proliferację komórkową
• działanie wazodilatacyjne, związane z bezpośrednim relaksacyjnym wpływem na mięśniówkę gładką naczyń, powiązane z przyspieszonymi procesami angiogenezy i perfuzji tkankowej, powodujące wyraźny efekt regeneracyjny
• bezpośredni wpływ na strukturę ciekłokrystaliczną błon oraz modyfikację aktywności enzymów błonowych połączone ze zwiększeniem ATP–azo zależnych pomp jonowych poprzez nasilenie syntezy ATP w mitochondriach; każdy z tych procesów prowadzi do zmiany przepuszczalności błon, a tym samym do zmiany dystrybucji elektrolitów i wody pomiędzy komórkami lub ich organellami a przestrzeniami je otaczającymi; oba te procesy skutkują silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym
• odtworzenie utraconej w wyniku zmian chorobowych aktywności ATP–azo zależnych pomp błonowych: sodowo–potasowej i wapniowej w neuronach, prowadzi do hiperpolaryzacji błon oraz do zablokowania bodźców, nawet o zwiększonej amplitudzie; w efekcie następuje zmniejszenie przewodzenia bodźców bólowych we włóknach aferentnych i wyraźne działanie analgetyczne
• zmiana aktywności synaps serotoninergicznych i pobudzenie wydzielania beta-endorfin oraz pobudzenie osi przysadkowo–nadnerczowej ze zwiększeniem wydzielania glikokortykoidów powoduje dodatkowo nasilenie efektu analgetycznego
• regulacja układu immunologicznego i właściwości reologicznych krwi.

Magnetoterapia zastosowana w wyrobach z serii Viofor JPS System została wprowadzona jako uzupełnienie innych metod terapii fizykalnej. Wykorzystuje parametry najczęściej praktycznie stosowane w klasycznej magnetoterapii. Generowane przebiegi mają kształt sinusoidy, trójkąta lub prostokąta o częstotliwościach od 5 do 40Hz regulowanych skokowo co 5Hz. W systemie Viofor JPS zastosowano skokową regulację czasu trwania zabiegu od 10 do 30 min z krokiem co 5min. Do magnetoterapii służy jeden płaski, dwuelementowy aplikator do stosowania lokalnego. Zgodnie z literaturą fachową główne efekty biologiczne mechanizmów magnetoterapii to:

• intensyfikacja procesu utylizacji tlenu oraz oddychania tkankowego
• działanie wazodilatacyjne i angiogenetyczne
• nasilenie procesów reparacji i regeneracji tkanek miękkich
• przyspieszenie procesu tworzenia zrostu kostnego
• działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe
• działanie analgetyczne
• modyfikacja transportu błonowego i dystrybucji jonów.

Laseroterapia niskoenergetyczna z zakresu widzialnego i podczerwieni wykazuje efekt przeciwbólowy, przeciwzapalny i proregeneracyjny. Miejscowe oddziaływanie światłem laserowym jest  znaną i popularną metodą medycyny fizykalnej. Zakres użycia laserów niskoenergetycznych ulega systematycznemu poszerzeniu. Znalazły one zastosowanie w wielu dyscyplinach klinicznych, m.in. w medycynie sportowej i ortopedii, reumatologii, neurologii i dermatologii. W systemach Viofor JPS dostępny jest laser czerwony R i podczerwony IR.

Magnetostymulacja w Systemie JPS

Pola magnetyczne magnetostymulacji generowane w systemie Viofor JPS mają charakter impulsowy o złożonym kształcie impulsów i strukturze sygnałów dających wielowierzchołkowe widmo częstotliwości. Częstotliwości podstawowe przebiegu mieszczą się w przedziale 180–195 Hz, częstotliwości paczek impulsów zawarte są w przedziale 12,5 do 29 Hz, grupy paczek 2,8-7,6 Hz, serie 0,08-0,3 Hz. Indukcje średnie wytwarzanych pól są znacznie niższe od stosowanych w magnetoterapii.
Viofor JPS Clinic, Delux i Classic generuje zmienne pola magnetyczne, które powodują w organiźmie zmiany zbliżone do tych, jakie powstają podczas aktywności fizycznej (wysiłku fizycznego, aktywności ruchowej), czyli wspomagające procesy odnowy biologicznej. Regeneracja zarówno sił witalnych, jak i psychiki jest ściśle związana z ruchem. Równie korzystną rolę odgrywają zmienne pole magnetyczne. Magnetostymulacja wzbudza w organiźmie siły elektromotoryczne tak dobrane, aby zdolne były utrzymywać w nim stan homeostazy, a w przypadku jej zakłócenia przyspieszyć powrót do normy.
Biologiczne działanie zmiennego pola magnetycznego generowanego przez urządzenia Viofor JPS jest następstwem:
• elektrodynamicznego oddziaływania tego pola na prądy jonowe w organiźmie
• magnetomechanicznego oddziaływania pola magnetycznego na cząstki z nieskompensowanymi spinami magnetycznymi
• jonowego rezonansu cyklotronowego kationów i anionów płynów ustrojowych organizmu. Płyny ustrojowe tj. krew, limfa i płyn międzykomórkowy stanowią tzw. przewodniki drugiego rodzaju o jonowym charakterze przewodnictwa elektrycznego.
Istota działania aparatu Viofor JPS System sprowadza się do optymalnego wyboru dwóch różnych sygnałów elektrycznych (tym samym i magnetycznych) oraz ich wzajemnych kombinacji, w celu wykorzystania wspomnianych wcześniej trzech podstawowych mechanizmów absorpcji zmiennego pola magnetycznego przez materię żywych organizmów. Promieniowanie elektromagnetyczne może oddziaływać na organizm w różny sposób. Zależnie od ilości absorbowanej energii pojawia się efekt termiczny i efekty pozatermiczne. Efekty pozatermiczne: bioelektryczny, biochemiczny i bioenergetyczny – ze względu na bardzo niskie wartości indukcji magnetycznej – są w magnetostymulacji najistotniejsze.
• Efekt bioelektryczny powoduje normalizację potencjału błony komórkowej. W przypadkach patologicznych potencjał spada z powodu przenikania przez błonę komórkową do wnętrza komórki jonów dodatnich, np. Na+. Aby ten proces odwrócić, komórka potrzebuje energii, którą może otrzymać z hydrolizy ATP.
• Efekt biochemiczny polega na zwiększeniu aktywności enzymatycznej oraz procesów oksydoredukcyjnych związanych z ATP.
• Efekt bioenergetyczny jest czynnikiem stymulującym odżywianie i wzrost komórek oraz regulującym procesy międzykomórkowe prowadzące do regeneracji organizmu.

  Główne efekty magnetostymulacji to działanie

• analgetyczne
• restytucyjne
• przeciwzapalne
• antyspastyczne
• wazodilatacyjne
• angiogenetyczne
• stabilizujące błony komórkowe
• relaksacyjne

Działanie przeciwbólowe odbywa się głównie poprzez wzrost wydzielania endogennych opiatów z grupy ß-endorfin, substancji odpowiadających za podwyższenie progu czucia bólu. Efekt działania przeciwbólowego występuje nie tylko podczas ekspozycji na pole magnetyczne, ale stwierdza się go również po zaprzestaniu ekspozycji. Stanowi to o biologicznej histerezie działania pola magnetycznego. Właśnie taki mechanizm działania przeciwbólowego na wewnętrzny system opioidowy potwierdza blokujący ten efekt antagonista opiatów (Naloxone).

Podstawę efektów regeneracyjnych stanowi głównie intensyfikacja procesów utylizacji tlenu i oddychania tkankowego wskutek wzmożonej dyfuzji oraz wychwytu tlenu przez hemoglobinę i cytochromy. Zwiększony wychwyt tlenu wiąże się z pobudzeniem procesów oddychania tkankowego, syntezy DNA i przyspieszenia cyklu mitotycznego. Dzięki temu pola magnetyczne leczą zmiany troficzne podudzi, przyspieszają gojenie się nisz wrzodowych, poprawiają metabolizm komórek ośrodkowego układu nerwowego, przyspieszają regenerację uszkodzonych nerwów obwodowych.
Bardzo słabe prądy powstające przy oddziaływaniu na substancje piezoelektryczne np. kolagen stymulują czynność komórek kościotwórczych. Sprzyja temu również nasilenie efektów wazodilatacyjnych. Stwierdzono także hamujący wpływ pola magnetycznego na procesy demineralizacyjne kości przy równoczesnym zwiększeniu ich mineralizacji – oceniane przy pomocy densytometrii.

Działanie przeciwzapalne związane jest ze stymulacją tworzenia c-AMP oraz prostaglandyny E. Prostaglandyna wpływa na gromadzenie się c-AMP, co zmniejsza wydzielanie mediatorów zapalenia z neutrofilów, bazofilów, komórek tucznych i limfocytów.
W oddziaływaniu na system nerwowy kapitalną rolę odgrywa wpływ pól magnetycznych na poprawę przewodnictwa międzyneuronalnego i modulację aktywności neuronów oraz na szyszynkowe rytmy dobowe wydzielania melatoniny – „zmiatacza wolnych rodników” odpowiedzialnych m. in. za procesy starzenia.

Poprzez działanie relaksacyjne aparat Viofor JPS System może mieć zastosowania w psychoprofilaktyce. Generowane przez aparat zmienne pola magnetyczne wpływają pozytywnie na wartości amplitud rytmów fal alfa i theta, charakterystycznych dla fizjologicznego stanu relaksacji – mierzalnego obiektywnie, wyrażanego wartością wskaźnika demobilizacji układu autonomicznego. Rezultaty przeprowadzonych badań psychofizycznych, w ramach psychoterapii osób z obniżoną dojrzałością emocjonalną, wskazują na magnetostymulację jako metodę z wyboru dla tych osób, tym bardziej, że należy ona do metod nieinwazyjnych stosowanych zarówno w medycynie jak i psychologii.

Magnetostymulacja z ledoterapią

Ledoterapia to innowacyjna metoda stosowana w Systemach Viofor JPS. Polega na wykorzystaniu energii światła niekoherentnego generowanego przezwysokoenergetyczne diody LED w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni.
Energia światła działa na tkanki głównie miejscowo. Jej zdolność przenikania w głąb ciała zależy od długości wypromieniowanej fali światła. Reakcja tkankowa uzależniona jest od absorpcji energii w poszczególnych warstwach tkanek. Na efektywność absorpcji energii w tkance zasadniczy wpływ mają: grubość jej poszczególnych warstw, ukrwienie oraz wielkość przepływu krwi, zawartość wody oraz obecność barwników. Reakcje pod wpływem podczerwieni zapoczątkowane są na poziomie błony komórkowej, a pod wpływem czerwieni - w mitochondriach.
Na poziomie tkankowym mechanizmy biologicznego oddziaływania zmiennych pól magnetycznych oraz energii światła mają zbliżony charakter. Stosując magnetostymulację z energią światła można spodziewać się, zależnie od właściwości osobniczych, efektu synergistycznego obu rodzajów promieniowania elektromagnetycznego.
Główne efekty biologiczne magnetostymulacji z energią światła:

• nasilenie procesów przyswajania tlenu przez jego nośniki, co sprzyja pobudzeniu syntezy ATP w układach oksydoredukcyjnych o tlenowym i beztlenowym torze oddychania; zwiększenie stężenia ATP wiąże się ściśle z nasileniem aktywności ATP–azo zależnych enzymów, odpowiedzialnych m.in. za syntezę białek i kolagenu, co przyczynia się do lepszej stymulacji procesów reparacyjnych i regeneracyjnych w tkankach
• silny wpływ pobudzający syntezę DNA i proliferację komórkową
• działanie wazodilatacyjne, związane z bezpośrednim relaksacyjnym wpływem na mięśniówkę gładką naczyń, powiązane z przyspieszonymi procesami angiogenezy i perfuzji tkankowej, powodujące wyraźny efekt regeneracyjny
• bezpośredni wpływ na strukturę ciekłokrystaliczną błon oraz modyfikację aktywności enzymów błonowych połączone ze zwiększeniem ATP–azo zależnych pomp jonowych poprzez nasilenie syntezy ATP w mitochondriach; każdy z tych procesów prowadzi do zmiany przepuszczalności błon, a tym samym do zmiany dystrybucji elektrolitów i wody pomiędzy komórkami lub ich organellami, a przestrzeniami je otaczającymi; oba te procesy skutkują silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym
• odtworzenie utraconej w wyniku zmian chorobowych aktywności ATP–azo zależnych pomp błonowych: sodowo–potasowej i wapniowej w neuronach, prowadzi do hiperpolaryzacji błon oraz do zablokowania bodźców, nawet o zwiększonej amplitudzie; w efekcie następuje zmniejszenie przewodzenia bodźców bólowych we włóknach aferentnych i wyraźne działanie analgetyczne
• zmiana aktywności synaps serotoninergicznych i pobudzenie wydzielania ß–endorfin oraz pobudzenie osi przysadkowo–nadnerczowej ze zwiększeniem wydzielania glikokortykoidów powoduje dodatkowo nasilenie efektu analgetycznego
• regulacja układu immunologicznego i właściwości reologicznych krwi.

Magnetoterapia

U podstaw wykorzystania zmiennych pól magnetycznych w medycynie leżą biofizyczne efekty oddziaływania pola z żywą materią:

• oddziaływanie na nieskompensowane spiny magnetyczne pierwiastków paramagnetycznych i wolnych rodników oraz molekuły diamagnetyczne
• działanie na ciekłe kryształy zawarte w organiźmie, a zwłaszcza na wykazujące właściwości ciekłokrystaliczne składowe błon komórkowych
• działanie na struktury białkowych składników kanałów błonowych i dystrybucję jonów
• przemieszczenie poruszających się ładunków elektrycznych jako wynik działania siły Lorentza i efektu Halla
• zmiany niektórych własności fizyko-chemicznych wody
• wyindukowanie różnicy potencjałów w przestrzeniach wypełnionych elektrolitem
• wpływ na depolaryzację komórek wykazujących własny automatyzm
• oddziaływanie na struktury o właściwościach piezoelektrycznych i magnetostrykcyjnych.

Powyższe efekty biofizyczne oddziaływania zmiennych pól magnetycznych stanowią o biologicznych efektach działania tych pól i możliwościach terapeutycznych jakie daje ich stosowanie.Zgodnie z literaturą fachową główne efekty biologiczne mechanizmów magnetoterapii:

• intensyfikacja procesu utylizacji tlenu i oddychania tkankowego
• działanie wazodilatacyjne i angiogenetyczne – nasilenie procesów reparacji i regeneracji tkanek miękkich
• przyspieszenie procesu tworzenia zrostu kostnego
• działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe
• modyfikacja transportu błonowego i dystrybucji jonów

Magnetoterapia zastosowana w Systemie Viofor JPS Clinic została wprowadzona jako uzupełnienie innych metod terapii fizykalnej. W aparacie zastosowano najczęściej praktycznie wykorzystywane parametry stosowane w magnetoterapii. Generowane przebiegi mają kształt sinusoidy, trójkąta lub prostokąta o częstotliwościach od 5 do 40 Hz regulowanych skokowo co 5 Hz. Zastosowano skokową regulację czasu od 10 do 30 min, co 5 min.

Laseroterapia niskoenergetyczna i ledoterapia

Światło z zakresu widzialnego i podczerwieni (laserowe i ledowe) wykazuje efekt proregeneracyjny, przeciwbólowy i przeciwzapalny. Tkanka żywa posiada elementy fotorecepcyjne, które pochłaniając kwanty światła przenoszą efekty swojego wzbudzenia na ważne dla fizjologii komórki - biomolekuły. Światło
w zakresie widzialnym jest absorbowane przez składniki łańcucha oddechowego zlokalizowane  w mitochondriach. Należy do nich oksydaza cytochromowa i NAD. Wraz z pochłonięciem kwantu promieniowania dochodzi do aktywacji łańcucha oddechowego. Zaktywowane zostają enzymy cytozolu
i błony komórkowej, jak np. Na/K-ATPaza, utrzymująca potencjał spoczynkowy błony komórkowej. Dodatkowo pochłonięcie promieniowania widzialnego generuje powstawanie wolnych rodników, które  w niewielkich stężeniach działają stymulująco na metabolizm.
Promieniowanie z zakresu podczerwieni może być selektywnie pochłaniane przez błonę komórkową. Prowadzi to do zmian jej płynności i lepkości oraz do aktywacji systemów enzymatycznych w niej zatopionych jak choćby wspomnianej już Na/K-ATPazy.

Laseroterapia niskoenergetyczna i ledoterapia
Laser to akronim angielskiego terminu „light amplification by stimulated emission of radiation”,  co oznacza „wzmocnienie światła przez stymulowaną emisję promieniowania”.
Potocznie skrót ten oznacza aparat emitujący promieniowanie laserowe.
Światło laserowe charakteryzuje:

• monochromatyczność (jednobarwność)
• koherencja (spójność)
• kolimacja (równoległość)

Biofizyczne mechanizmy oddziaływania zmiennego pola magnetycznego na tkankę biologiczną polegają na:

• oddziaływaniu na nieskompensowane spiny pierwiastków paramagnetycznych
• działaniu na ciekłe kryształy, w tym szczególnie błony biologiczne
• oddziaływaniu na struktury białkowe kanałów wapniowych
• zmianie własności fizykochemicznych wody
• wpływie na potencjał czynnościowy komórek wykazujących własny automatyzm
• oddziaływaniu na struktury o własnościach piezoelektrycznych i magnetostrykcyjnych

Powyższym mechanizmom można przypisać korzystne działania prowadzące do hamowania procesów zapalnych, poprawy regeneracji uszkodzonych tkanek, działania  przeciwbólowego oraz regulującego procesy metaboliczne i homeostazę. Ponadto zmienne pole magnetyczne generowane przez aparat Viofor JPS z magnetostymulacją wywołuje zjawisko cyklotronowego rezonansu jonowego, które ułatwiając migrację jonów wewnątrz kompartmentów organizmu nasila biologiczne działanie pola magnetycznego.
Główne efekty biologiczne oddziaływania zmiennego pola magnetycznego z energią światła to:nasilenie procesów przyswajania tlenu przez jego nośniki, co sprzyja pobudzeniu syntezy ATP w układach oksydoredukcyjnych o tlenowym i beztlenowym torze oddychania; zwiększenie stężenia ATP wiąże się ściśle z nasileniem ATP-azo zależnych enzymów, odpowiedzialnych m.in. za syntezę białek i kolagenu,  co przyczynia się do lepszej stymulacji procesów reparacyjnych i regeneracyjnych w tkankach:

• silny wpływ pobudzający syntezę DNA i proliferację komórkową
• działanie wazodilatacyjne, związane z bezpośrednim relaksacyjnym wpływem na mięśniówkę gładką naczyń, powiązane z przyspieszonymi procesami angiogenezy i perfuzji tkankowej, powodujące wyraźny efekt regeneracyjny
• bezpośredni wpływ na strukturę ciekłokrystaliczną błon oraz modyfikację aktywności enzymów błonowych połączone ze zwiększeniem ATP-azo zależnych pomp jonowych poprzez nasilenie syntezy ATP w mitochondriach; każdy z tych procesów prowadzi do zmiany przepuszczalności błon, a tym samym do zmiany dystrybucji elektrolitów i wody pomiędzy komórkami lub ich organellami a przestrzeniami je otaczającymi; oba te procesy skutkują silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym
• odtworzenie utraconej w wyniku zmian chorobowych aktywności ATP-azo zależnych pomp błonowych, (sodowo-potasowej i wapniowej w neuronach), co prowadzi do hiperpolaryzacji błon oraz zablokowania bodźców, nawet o zwiększonej amplitudzie; w efekcie następuje zmniejszenie przewodzenia bodźców bólowych we włóknach aferentnych i wyraźne działanie analgetyczne
• zmiana aktywności synaps serotoninergicznych i pobudzenie wydzielania ß-endorfin oraz pobudzenie osi przysadkowo-nadnerczowej ze zwiększeniem wydzielania glikokortykoidów powoduje dodatkowo nasilenie efektu analgetycznego
• regulacja układu immunologicznego i właściwości reologicznych krwi.

Zarówno laseroterapia niskoenergetyczna jak i zmienne pola magnetyczne mają zbliżony zakres zastosowań, chociaż posiadają różne punkty uchwytu biorąc pod uwagę wywoływane przez nie efekty biofizyczne. Można się spodziewać, że magnetolaseroterapia łącząc korzystne działanie dwóch czynników fizycznych będzie działać synergistycznie, a nawet hyperaddycyjnie.
Unikatowa konstrukcja MAGNETOLASERÓW umożliwia jednoczesną aplikację promieniowania laserowego oraz zmiennego pola magnetycznego o parametrach magnetostymulacji w systemie JPS.

Terapia fotodynamiczna PDT ujęta jest w dziale światłolecznictwo i stanowi element świadczeń specjalistycznych w zakresie naświetlań miejscowych. PDT obejmuje terapie, które wykorzystują światło do wywołania reakcji organizmu na poziomie komórkowym. Dzięki złożonym procesom fizykochemicznym, które zachodzą w tkankach po aktywacji światłem zaaplikowanego wcześniej światłoczułego związku chemicznego następuje zniszczenie struktur komórkowych w obszarze zmian patologicznych.

Zastosowanie PDT wymaga wcześniejszej kwalifikacji pacjentów na podstawie specjalistycznej diagnostyki – określenia jednostki chorobowej i fazy choroby oraz kwalifikowanej obsługi medycznej.

Terapia PDT są to zabiegi miejscowe przy użyciu światła i fotosensybilatora (czynnika fotouczulającego).

Producent nie określa fotouczulaczy, które używa lekarz stosujący PDT. Metoda ma zastosowanie w terapii stanów przednowotworowych i dysplastycznych, nowotworów zwłaszcza we wczesnej fazie rozwoju, w terapii stanów zapalnych i trądziku młodzieńczego. Obszary stosowania: skóra, śluzówki jamy ustnej, srom, narządy płciowe męskie.

Rehabilitacja lecznicza : Pobierz cały dokument

Lecznictwo uzdrowiskowe : Pobierz cały dokument